بسم الله الرحمن الرحیم میگفت یک زمانی درباره هر رذیله اخلاقی که صحبت میشد آن را در ذهنم از خودم دور میدانستم! میگفتم من که ندارم! بعد مدتی که میگذشت و عین آن عیب را در خودم میدیدم، حسابی بهم میریختم... مثل کسی که از بالایی به پایینی سقوط کرده باشد! بعد مدتی هر زمانی درباره عیبی صحبت میشد، من آن را به خودم میگرفتم... حسابی احساس ضعف میکردم و در چنین وضعیتی کلام درونی به سمت همز و لمز خود میرود... چون القای ناامیدی توسط شیطان است. میگفت تصمیم گرفتم برای رهایی از هر دوی این حالات آزاردهنده، با آرامش هرگاه درباره رذیلهای نفسانی صحبت میشود، آن را اگر در خودم میشناسم و میبینم که ب

بسم الله الرحمن الرحیم اگر خیلی نه، اما بعضی از مشکلات انسان در دنیا، راه حل ندارد! یعنی دارد اما نه به آن صورت که ما اسم چیزی را راه حل میگذاریم! راه حلشان دل کندن از اصل ماجراست... و بر همین صراط فرمودند: موتوا قبل أن تموتوا... یکی از معانی مرگ، همین دل کندنهای دانه دانه از هر تعلق فناپذیر است.